Hoe zou het toch zijn met.... ? Alex Mol: "We moeten er nu voor zorgen dat we straks weer met goede moed kunnen starten"

29 april 2020 16:00

Pierrot

In de ODIN’59 rubriek ‘Hoe zou het toch zijn met…?’ komen mensen van ODIN’59 aan het woord die in deze bijzondere tijden noodgedwongen niet bezig zijn met dat wat het hele voetballeven gebruikelijk was. Het voetbal ligt stil. Wie had dat ooit gedacht? Vandaag aan het woord: Technisch Jeugd Coördinator (TJC): Alex Mol. Hoe is het met hem? Hoe beleeft hij deze corona crisis? Hoe ziet hij de toekomst van het voetballeven bij ODIN’59 voor zich?

"We moeten er nu voor zorgen dat we straks weer met goede moed kunnen starten"

 

Hallo Alex.

Allereerst hoe is het met jou en je gezin/familie?

Het gaat weer de goede kant op! We hebben een moeilijke periode achter de rug.

Mijn schoonvader is 4 weken geleden overleden aan een hartinfarct en dat was juist tijdens deze crisis erg zwaar voor zowel mijn vrouw als mijn schoonmoeder. Het waren vooral de beperkingen zoals 1,5 m afstand en geen contact hebben met ouderen, wat het erg lastig maakte om een respectvolle uitvaart te kunnen regelen of om de mensen in de gelegenheid te stellen om afscheid te nemen. Met veel moeite en goed organiseren door vooral mijn vrouw hebben we toch een mooi en respectvol afscheid gehad met helaas maar 28 aanwezigen. Ondanks de beperkte mogelijkheden hebben we er een tevreden gevoel aan overgehouden, ook al blijft het gemis van mijn schoonvader nog erg pijnlijk.

In hoeverre heeft deze crisis jouw leven veranderd?

Ik ben zelf een positief denkend mens en maak een probleem niet groter dan het is. Sterker nog, ik probeer er juist altijd weer een positieve draai aan te geven. Zo ook tijdens deze crisis. Laat ik voorop stellen dat ik het verschrikkelijk vind wat er allemaal gebeurt door deze crisis. De volle IC’s, de vele mensen die door Corona zijn overleden, de economie die voor een hoop bedrijven en mensen stil staat, de kinderen die thuis tegen de muur op klimmen, en de ouders daar weer achteraan. Het is best wel een ding waar we met z’n allen voor staan. Maar hier thuis gaat het goed, ook al is er door de crisis een hoop veranderd. We zijn als gezin nu heel veel samen thuis, het kind mag niet naar school, werken doen we nog op een laag pitje, werk voor de club doe ik ook vanaf de laptop en ik heb wekelijks online meetings met de commissies en bestuur. Heel veel thuis dus in een soort van beperkte opsluiting. Maar met de vele zon uren die er zijn geweest de afgelopen 6 weken heb ik, samen met mijn gezin er het beste van gemaakt en genoten van het buitenleven in onze achtertuin met opblaas zwembad, trampoline en BBQ en een klein voetbalveldje.

Alex-Mol.jpg

Er wordt dit seizoen waarschijnlijk niet meer gevoetbald op de amateurvelden. Hoe is de jeugdcommissie nu bezig? Houden jullie nog rekening met een aangepast slot van dit seizoen of zijn jullie al bezig met de voorbereiding van het komende seizoen 2020-2021?

Ik heb wekelijks overleg met zowel het hoofdbestuur als de TC-jeugd en andere commissieleden. We waren er samen al vrij snel uit dat er dit seizoen nier meer gevoetbald zou worden en hebben direct onze pijlen gericht op het nieuwe seizoen.

Met elkaar zijn we druk bezig met de voorbereiding en planning voor het komende voetbaljaar. Ons voordeel in deze crisis is dat we geen andere voetbalactiviteiten hebben zoals een wedstrijdprogramma en trainingsdagen. Zo kunnen we de tijd die nu over is gebruiken om de zaken voor komende seizoen op te gaan pakken. Dan bedoel ik bijvoorbeeld de nieuwe teamindelingen, materialen checken, trainingsschema maken, kleding organiseren, enz. Door de beperkingen van de regering is samenkomen om zaken op te pakken en te regelen nog wel even lastig, maar ook hier doen we veel met online vergaderen en gewoon bellen. Ook ben ik nog in gesprek met een aantal jeugdtrainers voor het komende seizoen. Dit was ook enige tijd niet mogelijk door diezelfde beperkingen.

Nog los van alle onzekerheid: kun je vertellen wat de komende periode op het programma staat?

Op het moment van dit schrijven ligt er een protocol van trainen bij de gemeente.

De regering heeft aangegeven dat de jeugd tot en met 12 jaar weer mag trainen in groepsverband. Voorwaarde hiervoor is dat de gemeente de regie heeft. Wij hebben dus een protocol geschreven hoe wij ons complex veilig willen laten gebruiken en hoe we omgaan met de nog geldende beperkingen. De gemeente moet dit goedkeuren en vervolgens toestemming geven om ons complex open te mogen stellen voor de jeugd. Zomaar even een aantal zaken waar we aan moeten denken zijn: kleedkamers en kantine blijven dicht, geen ouders langs de lijn, geen volle parkeerplaatsen waar de ouders samenkomen, de onderlinge ruimtes en afstanden op het veld, want onze trainers zijn volwassenen en die hebben nog steeds alle beperkingen. En hoe om te gaan met de jeugd van 14 t/m 18 jaar, die ook op afstand van elkaar moet blijven. En zo kan ik er nog wel een paar noemen. Ik ga ervan uit dat er zeker vanaf maandag 4 mei weer getraind kan gaan worden en we zullen alle dagen van de week zo optimaal mogelijk gaan gebruiken.

Ik begrijp dat de jeugd staat te springen om weer lekker te kunnen voetballen, dus zodra we toestemming van de gemeente hebben, gaan we over tot het openen van ons mooie complex.

Heb jij een idee hoe ODIN’59 -jeugdspelers zich op dit moment bezig houden?

Er zijn een hoop Challenge video’s te zien op social media waarbij jeugdspelers worden uitgedaagd om truc’s en kunstjes met de bal te doen. Ook zijn er een aantal trainers van de club die zelf video’s met leuke uitdagingen opnemen en via de apps rondsturen naar hun spelers. Maar ik zie ook filmpjes op Facebook voorbij komen van jeugdspelers die het karper vissen tot 2e hobby hebben gemaakt. Via de school app van mijn zoontje zie ik ook dat de ouders filmpjes delen waarbij de kinderen braaf bezig zijn met hun thuis-huiswerk en ik zie toch ook de kinderen lekker op straat spelen, in kleine groepjes toch lekker ballen of fietsen. Dus ondanks het feit dat ze niet kunnen sporten bij de club, zijn ze toch bij voldoende activiteiten betrokken om de tijd nuttig te besteden. Want ook voor de jeugdspelers is het wel even aanpassen aan de situatie zoals die nu is, met het het risico voor de kinderen dat ze denken dat het vakantie is. Maar dat is het echter niet. En dat is best lastig, ook voor de ouders.

Hoe ging de ODIN’59 jeugdopleiding tot het moment van het stoppen door de crisis?

We zijn heel goed bezig! Al onze pijlen zijn gericht op het ontwikkelen en opleiden van zowel jeugdspelers en jeugdtrainers. De TC jeugd, maar zeker ook de andere mensen binnen onze organisatie, verzetten een hoop fantastisch werk. We zetten ons in voor de hele jeugd, met aandacht voor zowel de prestatiegerichte als de recreatieve teams. Onze selectieteams spelen allemaal op een goed niveau en worden getraind door een fantastische groep gediplomeerde trainers. De recreatieteams doen het ook allemaal goed en hebben bijna allemaal 2 trainers/ begeleiders, waarvan al 35 jeugdtrainers de interne opleiding J.V.T.C. hebben gedaan. Daar ben ik best wel trots op, zeker in een tijd waarbij het echt wel lastig is om vrijwilligers te vinden. Er is tevens een groep vrijwilligers opgestaan die de TC jeugd willen assisteren met het verder ontwikkelen van onze jeugdafdeling. Zij zien de noodzaak van het samenwerken en het verbinden en willen hun steentje bijdragen in het toekomstbestendig maken van onze organisatie. Er is nog een hoop werk te verzetten maar we zijn met elkaar echt op de goede weg om de jeugdopleiding van ODIN’59 nog beter op de kaart te zetten.

Wat zijn jullie ambities?

Een goed lopende en goed gestructureerde jeugdopleiding hebben met als doel het nog beter kunnen ontwikkelen en opleiden van onze jeugdspelers en jeugdtrainers. Dit bepaalt namelijk ook of jeugdspelers en jeugdtrainers zich nog meer gebonden gaan/blijven voelen met onze vereniging en minder snel naar een andere vereniging uitwijken, omdat het daar misschien beter zou zijn, want dat is het namelijk niet.

We zijn langzaam aan het werk voor de komende KNVB certificering “lokale jeugdopleiding”. Deze willen we graag verlengd zien worden. Doelstelling is om ooit de stap naar certificering “regionale jeugdopleiding” te maken, maar dan moeten onze jeugdteams op een nog hoger niveau gaan acteren. En daar is een goede jeugdopleiding voor nodig. Dit alles is weer nodig om eigen jeugdspelers te kunnen leveren aan ons eerste elftal dat uitkomt in de 3e Divisie. Want dat is het uiteindelijke doel van het opleiden van onze jeugdspelers. Deze stap is nu immens groot en deze willen we de komende jaren proberen te verkleinen.

Zijn er al oudere jeugdspelers ‘rijp’ om door te stromen naar de senioren selectie en waar moet zo’n speler aan voldoen om die stap te zetten?

Zonder de al doorgeschoven jeugdspelers tekort te willen doen, moet ik zeggen:

Nee, ze zijn nog niet “rijp” genoeg. Ik heb zelf een aantal jaren geleden als jo17-1 trainer een aantal spelers in mijn selectie gehad waarvan ik dacht dat die misschien wel een kans maakten om door te stromen naar het 2e team. Er zijn er uiteindelijk ook een aantal uit dat team doorgestroomd naar het 2e team, maar er zijn er ook alweer een paar afgehaakt. Dat komt voornamelijk door een stukje mentaliteit. Het is sowieso al een hele grote stap van de jeugd naar het seniorenvoetbal, laat staan ook nog eens het verschil in voetbalniveau. Van Eerste klasse / Hoofdklasse jeugd naar Reserve Hoofdklasse senioren, is echt een wereld van verschil. Een jeugdspeler die echt de ambitie heeft om dit niveau te willen halen moet echt hard werken, want het gaat niet vanzelf. Als jo19 speler ben je uiteraard trots als je aan zo’n selectie wordt toegevoegd, maar dan ben je er nog niet, dan begint het pas. Je moet jezelf elke dag weer uitdagen het maximale uit jezelf te halen. Geen training willen missen, sterker worden in de sportschool, denken aan je voeding, je rust, matig tot geen gebruik van alcohol. Maar ook genoegen nemen met je reserverol, je weinige speelminuten in het begin, je plek leren te aanvaarden binnen de selectie.

Uiteindelijk moet je je benen, je inzet, je motivatie en je mentaliteit laten spreken zodat de trainer uiteindelijk niet meer om je heen kan. Dan ga je het misschien redden. En daar heb je echt wel een paar seizoenen voor nodig. Het is geen Zondag 4e Klasse, waarbij bier belangrijker is en je wegkomt met 1x per twee weken een keertje trainen of ‘s nachts de kroeg uitrollen met je voetbaltas al achter in de auto. Dat is ook voetbal, maar niet als je echt op niveau wil spelen.

Waar houd jij je momenteel het meest aan vast in dit bizarre en voetballoze tijdperk?

Als eerste aan mijn gezonde verstand. Bewust zijn van de beperkingen, de onderlinge afstand en de eigen veiligheid en die van mijn gezin.

Zorgen dat wij niet besmet raken met het virus door steeds goed de handen te wassen en tijdens de momenten buiten of in de winkel goed te letten op de mensen die juist niet goed opletten op de gestelde beperkingen en veilige afstanden.

Ook mijn stabiele thuissituatie die zo veranderd is doordat je eigenlijk de hele dag op elkaars lip zit, houdt me bezig. Het vraagt namelijk om een andere manier van samenzijn en het creëren van rust en regelmaat. Samen bewust zijn van de veranderingen, elkaar de ruimte blijven geven, zorgen voor een goede dagplanning, ook voor de kinderen. Alleen dan blijf je samen staan, in plaats van tegenover elkaar.

Als tweede houd ik me vast aan de wetenschap dat het allemaal weer goed komt, al is er nog geen tijd aan vast te pinnen. Het feit dat ik ook nu, in een soort van quarantaine gewoon mijn werk voor de club kan doen zorgt ervoor dat ik niet helemaal een voetballoze periode heb. Organisatorisch ligt er nog voldoende werk, ook richting komend seizoen. En dan maakt het niet uit of deze in augustus begint of misschien pas in oktober. We moeten er voor zorgen dat we straks weer met goede moed kunnen starten.

Heb jij nog een algemene suggestie voor de (jeugd)leden van ODIN’59?

Straks, als de hekken van het complex weer open gaan voor onze (jeugd)leden is het van groot belang dat we samen zorgen voor het handhaven van de veiligheid en het volgen van de gemaakte regels en afspraken. Weet dat de gemeente toezicht houdt op het naleven van de gemaakte regels die zijn opgesteld binnen ons gemaakte protocol en waaraan wij ons als vereniging dienen te houden.

Als wij ons niet houden aan de gemaakte regels en afspraken, kan de gemeente ook besluiten om het complex weer te sluiten omdat de situatie te onveilig is.

Dus bij deze het verzoek aan allen:

Heb begrip voor de situatie zoals die nu eenmaal is, heb respect voor de regels en afspraken die gelden en laten we samen zorgen dat we elkaar scherp houden op het naleven van deze regels en afspraken. En: zorg goed voor jezelf.

Auteur: P.C.

 

Alex-Mol2.jpg

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!